Uit de schaduw van je overgewicht

De mentale gevolgen van obesitas

uit de schaduw van overgewicht

Het valt me op dat er zo veel vrouwen net als ik vroeger deed, achter een schaduw van zichzelf leven. De buitenwereld ziet maar een fractie van de vrouwen die zij werkelijk zijn. Hun verdriet, schaamte, wanhoop. Ze delen het niet met anderen. En waarom zouden ze ook?

Kwetsbaarheid laten zien wordt niet door iedereen gewaardeerd. Kwetsbaarheid tonen vergt veel van je moed, kracht en doorzettingsvermogen. En laat je dit nu juist nodig hebben om je zoveelste afvalpoging vol te houden. Het is net als met geld. Je kunt het maar één keer uitgeven.

Dit was voor mij niet anders. Dus ik ontwierp in de loop der jaren een mooie verzameling maskers. En afhankelijk van de situatie koos ik meest toepasselijke uit. Iedereen draagt een masker op z’n tijd. En dat weten we van elkaar en accepteren we van elkaar.

Echter jezelf nooit bloot durven geven omdat je, net zoals ik was, er van overtuigd bent dat niemand ooit zal snappen waar jij mee te maken hebt… dat is erg verdrietig en erg eenzaam.

Weet je wel hoe geweldig sterk en dapper je bent?

“ik praat er liever niet over”

Het taboe rond overgewicht doorbreken

Het taboe rondom overgewicht doorbreek ik door te benoemen wat het betekent om met overgewicht te leven. Gewoon, recht voor z’n raap te zeggen hoe het is om bijvoorbeeld met dertig kilo overgewicht toch op die loopband te stappen in de sportschool.

Ondanks de blikken. Ondanks de vooroordelen. Ondanks je eigen zelfdestructieve gedachten. Je eigen innerlijke pestkop die je continue op de huid zit, tegen je scheldt en je vertelt wat een loser je bent. Ondanks dat allemaal sta je toch op die loopband. Weet je wel hoe geweldig sterk en dapper je bent?

Daar praat ik over. Hardop. Met vrouwen die hier mee te maken hebben maar vooral ook met mensen die nooit hoeven te weten hoe het is om te (over-)leven met Obesitas. De continue strijd met je gedachten en je lijf.

En jij? Praat jij erover?

 

zeg het hardop

Het gesprek dat zelden plaatsvindt:

Goh, ben je afgevallen?

Ja ik ben weer aan een nieuw dieet begonnen, maar het duurde maanden voordat ik het aandurfde want ja, ik ben zo bang dat ik weer faal.”

“Stel dat ik na het afvallen over een jaar alle kilo’s weer aangekomen ben. En dat ik mezelf dan de schuld geef omdat het me weer niet gelukt is.”

De gedachte aan de strijd die het me kost om iedere dag mezelf van alles te moeten ontzeggen die anderen om mij heen wel makkelijk kunnen eten.”

“De mentale strijd, ’s avonds huilend met honger in mijn bed. Ja dat zorgde er wel even voor dat ik twijfelde, maar ik heb de stap toch gezet.”

Nee, zo gaat dat gesprek niet! Het gaat zo:

“Goh, ben je afgevallen? Ja ik dacht, nu moet ik er toch weer ns iets aan doen. Goed van je hoor meid, je ziet het al echt, je ziet het al vooral in je gezicht.

“Ja he, ik ben er ook heel blij mee.” “Vertel, hoe pak je het aan?”

“Ah, Ik heb het boek van die-en-die er weer bij gepakt. Dat werkt voor mij toch wel goed.”

Nou meid, veel succes hoor, hou vol!

 

Herken je het?
Vooral het opgewekte: hou vol! Nu na al die jaren weet ik dat er niets vol te houden valt. Omdat lijnen geen project is. Niet een jaarplan met restricties, met strijd en moeten.

Nee, zo is het niet, maar dat wist ik toen nog niet.

Ik heb intussen ruim de helft van mijn leven wel geleefd ga ik vanuit. En daarvan heb ik er in ieder geval dertig verdaan met me zorgen maken over mijn overgewicht.

Depressie, verdriet, minderwaardigheidsgevoel, eenzaamheid.

Wat een zonde. Wat een negatieve energie. Aan de buitenkant zag je niets hoor. Al werd mijn sociale kring steeds kleiner, mijn huis mijn veilige haven en wist eigenlijk alleen mijn echtgenoot hoe het écht met me ging. En zelfs hij wist dan nog niet eens álles en altijd. Best alleen dus. En verdrietig.

Voel jij je ook zo?

Ik heb de laatste jaren een reis gemaakt. In mezelf. Aan de hand van mijn inzichten kwam ik er steeds meer achter dat er zoveel taboes zijn rondom overgewicht. Met name vrouwen schamen zich vaak.
Voelen onzeker, hebben schuldgevoelens, voelen zich minderwaardig, lelijk, onbeduidend. Wij denken aan zoveel verwachtingen te moeten voldoen.

We zijn moeder,  mantelzorger en/of huisvrouw, hebben een carrière, worden verwacht seksueel actief en aantrekkelijk te zijn, lollig, vlot, sportief, sociaal en vrolijk. Pfftt. 

je bent niet alleen

Er is hulp

Ik noem ze zo en passant even in een adem, de onzekerheid, schuldgevoelens, het minderwaardigheidscomplex, het zeer negatief zelfbeeld, je een buitenbeentje voelen, onbeduidend voelen, etc., maar stuk voor stuk zijn dit toch onderwerpen waarmee je geschikt materiaal bent voor een langdurige relatie met een psycholoog.

Waren ze er maar. Psychologen die iets weten van overleven met overgewicht. Maar ze weten het niet. Academici, geleerde dames en heren met heel veel kennis en het hart op de juiste plaats, maar zonder de écht strijd te hebben hoeven doormaken van leven met Obesitas.

Ze kunnen zich hooguit verplaatsen in de gevolgen. Ik heb ettelijke hulpverleners gezien. En er zijn er maar heel weinig die zich gespecialiseerd hebben in dit onderwerp. En dat terwijl er dus zoveel mentale problemen gerelateerd zijn aan het leven met overgewicht.

Ik had grote behoefte om erover te praten met gelijkgestemden. Met iemand die wist waar ik mee zat en mij daarmee kon helpen.
Ik heb diegene nooit echt gevonden. En dus heb ik een missie.

 

missie

Het is mijn missie de mentale gevolgen van overgewicht uit de taboe-sfeer te halen

Ik wil er graag openlijk over spreken. Met jou. En met iedereen die juist geen overgewicht heeft. Want zij hebben geen idee welke fysieke en mentale gevolgen het leven met structureel overgewicht heeft.

En ik wil helpen.

Juist om vrouwen zoals jij te helpen ben ik De Afval Academy begonnen. Door mijn kennis van voeding én eigen ervaringen te combineren in mijn programma’s.

Ik pak afvallen nét even anders aan! Omdat het niet alleen om goed eten gaat. 

Ben jij toe aan een goed gesprek? Ik sta open voor jouw verhaal en maak graag kennis met je.

 

wil je vrijblijvend kennismaken

Free Consult

Je gegevens zijn veilig bij mij. Je komt niet op een lijst. Ik deel ze niet met derden en gebruik ze alleen om te reageren op jouw bericht. Een afspraak maken is gratis en vrijblijvend. Je verplicht je tot niets. Ik vind het tof om je te leren kennen.

 

Liefs Gusta

Top, ik ga aan de slag

Super! Je gegevens voor het maken van je menu’s zijn binnen.

Je krijgt uiterlijk de eerstvolgende werkdag je eerste weekmenu in de mail.

 

Heb je niets ontvangen? Laat me dit dan direct weten. Dan los ik het op.
Mail aan info@deafvalacademy.nl.

 

Supersimpele en heerlijke wafels

bakken maar

supersimpel & heerlijk: wafels!

een geweldig alternatief voor je bammetje met kaas

download nog 30 recepten

Intro

Beslagje klaar ?
Bakken maar !

Hier vind je verschillende ideeën voor heerlijke wafels die je met een gerust hart kunt eten in plaats van je dagelijkse bammetje kaas of yoghurt met muesli:

Dit receptje met PINDAKAAS EN BANAAN bedacht ik zonet en de eerste wafeltjes liggen af te koelen.

Onder dit recept vind je nog meer smaakvarianten!

Dit heb je nodig

  • 300 ml (plantaardige) melk, ik gebruikte amandelmelk
  • 150 gr havermout
  • 100 gr volkorenmeel
  • 1 rijpe banaan
  • 2 eetlepels pindakaas (100% noten)
  • 1 theelepel bakpoeder
  • 1/2 theelepel zout

Je kunt nog cacaopoeder toevoegen aan (een deel) van het beslag

en dan nog

  • staafmixer
  • wafelijzer

 

Een wafelijzer koop je bijvoorbeeld bij Action of bij Xenos. Het is een handig hulpmiddel want je kunt er bv ook ei in bakken, volkoren pannenkoekjes, bananenpannenkoekjes en natuurlijk wafels.

Dit hele recept bevat circa 1500 Kcal. De hoeveelheid wafeltjes zal afhangen van je wafelijzer. Deel dus de 1500 Kcal door het aantal wafeltjes dat je hebt gebakken en je weet de voedingswaarde per wafel. Afhankelijk hiervan eet je er 1, 2 of meer als portie. In mijn geval, ik kan er 25 wafeltjes van bakken, 60 Kcal per wafeltje dus dan zou ik er 3 tot 4 eten als ontbijt. Jam erop en smullen maar!

Zo doe je het:

Met de staafmixer meng je de melk en banaan met de pindakaas. Daarna doe je dit bij de droge ingrediënten en meng goed met de staafmixer verder tot een beslag (zoals pannenkoekenbeslag, mag iets dikker zijn)

Schep het beslag in je wafelijzer en bakken maar. Goed laten garen en af laten koelen, of natuurlijk warm eten.

Wil je het een beetje gezond houden? Vul dan aan met vers fruit en hooguit een beetje honing maar laat de siroop, stroop, slagroom etc etc achterwege…

ook héél lekker

Wafeltjes met pompoen

zo kom je al smullende aan je groenten

Wat heb je nodig voor 4 tot 6 porties

  • 250gr gekookte pompoen (voorgesneden blokjes pompoen zijn hiervoor superhandig)
  • 125gr havermout
  • 4 eieren
  • 1 theelepel koekkruiden
  • een beetje vanille aroma of
    • een vanille stokje

Je kunt nog verse gember toevoegen en/of geraspte appel (superlekker met pompoen!)

 

aan de slag

Schil de pompoen en haal de draden en pitten eruit. Snijd in blokjes. Of neem een zakje met voorgesneden pompoen uit het koelvak in je supermarkt. Kook in 10 minuutjes gaar.

Pureer de pompoen en de rest van de ingrediënten tot een beslag. Schep in je wafelijzer en bakken maar.

Warm en vers zijn ze het lekkerst maar je kunt ze ook prima van te voren bakken en dan koud eten.

Eet smakelijk!

dit kan je er ook nog van maken:

Ik kreeg nog deze leuke foto, je kunt er dus gezellig stokjes insteken om ze zo te serveren. Leuk idee voor de lunch- of ontbijttafel.

Je kunt de pompoen ook vervangen door zoete aardappel, winterpeen, rode biet. Pas dan de koekkruiden aan aan bijvoorbeeld kerriepoeder, nootmuskaat, gemberpoeder of bij de biet, uienpoeder.

Eet ze zo uit het vuistje als tussendoortje of bij een frisse (komkommer)salade. Je kunt ze ook bij soep eten bv.

Testimonial

Laat van je horen!

Heb jij deze wafels gemaakt of heb je er je eigen draai aan gegeven? Let me know!! Laat een reactie achter onder dit bericht of, ook heel leuk, zet je reactie in de FB groep Overgewicht en andere zaken.
Ben je daar geen lid van? Dat regel je hier. Gratis, besloten, fun en lekker!

Voor jezelf zorgen, hoe dan?

Hey, hoe gaat het met je?

Is het nog te doen voor je, de lockdown, het ontbreken van sociale contacten, het niet kunnen gaan en staan waar je wilt?
Heb je de hele dag mensen om je heen of ben je juist alleen, zelfs eenzaam misschien? Kop op, er komen betere tijden, heus!

Juist deze tijd vraagt er als geen ander om dat je goed voor jezelf zorgt. Mentaal en fysiek!
Maar hoe doe je dit nu zonder een ander voor het hoofd te stoten?

hoe dan?

Wanneer zeg jij “nee” of “nu is het even mijn tijd om…”


Persoonlijk vind ik het nog steeds moeilijk om mezelf op nummer 1 te zetten. Stem toch vaak mijn activiteiten af op die van mijn partner. Doe toch nét niet helemaal waar ik écht zin in heb als er anderen om me heen zijn.

Volgens mij best heel logisch maar tegelijkertijd weet ik ook dat juist dit mijn valkuil is. Vroeger paste ik mijn hele gedrag aan mijn omgeving aan. Ongemerkt. Mijn omgeving vroeg dit niet per se van mij. Maar ik vond het blijkbaar nodig.

Ga jij wel eens midden op de dag lekker op bed een boekje lezen?

Hoe is dit voor jou? Kijk jij je eigen televisie-serie op de grote tv in de huiskamer en zeg je tegen je partner of kinderen, kijken jullie maar in de slaapkamer? Of zit jij met je laptopje op schoot op bed?

Sta je op met de rest van het gezin ook al is het je vrije dag om brood te smeren en koffie te zetten? Ben je moe om half tien maar blijf je op tot elf uur omdat je partner de film af wil zien? Doe jij de boodschappen én zet jij de vuilniscontainer aan de straat?

De was, de afwas, schoonmaken, opruimen, met de hond naar de dierenarts, even naar je moeder, een kaartje voor de buurvrouw want die is zo alleen, het onkruid even uit de voortuin, koekjes bakken met de kinderen want ze hebben het zwaar, bestelde pakjes terug naar het postNL afgiftepunt en toch ook nog maar even door naar de bakker. Postzegels bestellen, abonnement opzeggen, kerstversiering opruimen… ik kan nog pagina’s doorgaan met alles dat jij er eventjes “bij” doet.

Naast je werk, je rol als moeder of als partner, naast mantelzorger zijn.
Wanneer ben jij JIJ?

En ik hoor je sputteren. “Ja maar”. Het is een kleine moeite. Als ik het niet doe, wie doet het dan?” Anderen hebben het zwaarder, jij redt je wel. Toch?

Ook voor mij gold dat ik me wel redde. Zeker hoor. Ik ben sterk en slim en kan heel lang doorgaan. Maar in de tussentijd werd ik steeds dikker en dikker en dikker. Want met al dat zorgen voor een ander zorgde ik helemaal niet meer voor mijzelf. En  omdat ik daar niet gelukkig van werk ging ik ook nog ongemerkt eten. Veel, vet en vaak.

Mijn niet-zelfzorg resulteerde in verwaarlozing van mijn eigen waarden. Van wat IK nodig had. Ik wilde het niet zien. Ik wilde mezelf niet op nummer 1 in mijn eigen leven zetten. Hoe dat kwam vertel ik misschien nog weleens. Voor dit stuk is het van belang dat jij je afvraagt of jij jezelf op nummer 1 zet in je eigen leven?

Zo niet, waarom niet? En als je weet waarom niet, wil je daar dan iets aan doen? Of denk je dat je het niet kan? Of denk je dat je het niet wilt?

Heb je wel eens gevlogen? Wat zeggen ze dan? Eerst je eigen masker opzetten, dan pas anderen helpen.

Doe je dat denk je? In die noodsituatie? Of vergeet jij je eigen masker omdat je eerst alle anderen mensen aan het helpen bent met die van hen? Kinderen, partner, huisdieren, mantelzorg. Allemaal legitieme redenen om voor een ander te zorgen.

Maar dan wel met eerst je eigen zuurstofmasker op, toch?

Hoe kan jij ook beter voor jezelf zorgen?

Ook hier geldt, kleine stapjes. Ineens tegen je gezin gillen dat je er geen zin meer in hebt… kan misschien tot opgetrokken wenkbrauwen leiden… Rustig bespreekbaar maken wat jij nodig hebt van de anderen om ook tijd voor jezelf te creëren is een goede stap.

Stap 1
Noteer wat je zou willen veranderen. Als je zelf niet weet wat er nu precies ontbreekt of anders kan krijg je natuurlijk nooit de support van je omgeving. Noteer je lijstje. Bv een uur per dag “alleen zijn”. Niet met de hond, niet met de kinderen, niet aan de telefoon of boodschappen doen, nee alleen zijn! Of misschien wil je dit wel helemaal niet, maak je eigen lijstje.

Stap 2
Schrijf op wat jij denkt dat er moet gebeuren om die verandering te maken. Geen rekening houden met de anderen of je situatie. Denk vanuit je behoefte en niet vanuit de beperkingen.

Stap 3
Deel je dilemma. Bespreek je lijstje, nog niet de oplossingen, alleen het lijstje.

Stap 4
Peil de reacties en vraag naar je toehoorders wat zij denken dat een oplossing zou zijn voor jouw behoefte.

Stap 5
Vergelijk jouw oplossing met die van hen en kies de gulden middenweg.

En dan nu de moeilijkste stap
Hou jezelf aan je nieuwverworven vrijheden. Niets is makkelijker om toch nog even dit en toch nog even dat te doen. En de enige die zichzelf tijd voor zichzelf kan geven is…. Precies! JIJ!

Ik wens je heel veel kracht en wijsheid. Je weet dat je me altijd mag benaderen om even je hart te luchten, gewoon even babbelen over hoe het met je gaat.

Ik gun het je van harte dat het je lukt om een gezond eetpatroon te blijven volgen. Je gezonde leefstijl te handhaven. Te blijven bewegen. Goed voor jezelf te zorgen!


Wil je afvallen en lukt het je maar niet om dit structureel vol te houden? Speciaal voor jou schreef ik dit e-book. Omdat je niet hoeft af te zien om af te vallen. En zonder straf of afzien kan je je gezonde leefstijl langer volhouden. Logisch? Je leest er hier alles over. Download jouw gratis exemplaar:

[download_after_email id=”1045″]

Veel liefs van mij.